Stemmen is kiezen op 07 juni

De inzet van de verkiezingen is duidelijk. De liberalen willen de bijl zetten in onze sociale bescherming. Daarom willen de liberalen het liefst zonder sp.a regeren. Ze willen de kinderopvang en de ouderenzorg commercialiseren. Ze willen besparen op de gezondheidszorg, zodat je voor je gezondheid gedwongen bent een dure hospitalisatieverzekering te nemen. Ze willen ons pensioen meer afhankelijk maken van de beurs via private pensioenfondsen. De liberalen willen de mislukking van hun ideologie op de financiële markten nog eens overdoen in de sociale zekerheid. Wij zullen dat nooit aanvaarden!
Dat maakt de komende verkiezingen de belangrijkste in vele jaren. We gaan niet alleen stemmen op 7 juni. We gaan vooral kiezen. Kiezen tussen investeringen in jobs of wilde, lineaire lastenverlagingen. Kiezen tussen sociale bescherming of gewin op de rug van de zwaksten. Kiezen tussen moderne openbare dienstverlening of platte commercie. Kortom, kiezen tussen solidariteit of het recht van de sterkste als uitweg uit de crisis. Kiezen tussen ‘meer van hetzelfde’ of ‘anders en beter’ als wissel op de toekomst.
Mijn keuze is gemaakt. Ik kies voor sp.a op 07 juni. Want een sterke socialistische partij is meer dan ooit nodig. Om te wegen op het beleid. Om een roodgroene stempel te drukken op Vlaanderen en Europa. Om dromen en ideeën om te zetten in concrete resultaten. En in gedurfde maatregelen.
Ik wens ook jou een geslaagde keuze.

Lees meer

Arbeidsduurvermindering werkt!

De economische crisis slaat toe op de arbeidsmarkt. Eigenlijk is er maar één overtuigend middel om deze crisis het hoofd te bieden: collectieve arbeidsduurvermindering met loonbehoud. Arbeidsduurvermindering is dé sleutel om arbeid te herverdelen, om jobs te creëren en om een moeilijke economische periode te overbruggen. Het is een solidair antwoord op een crisis die voortkomt uit hebzucht en ontregeling. Maar het is meer dan dat. Een structurele herverdeling van de arbeidsduur maakt het –op lange termijn- mogelijk om met meer mensen minder te werken in gemiddeld langere loopbanen. Het zorgt voor meer en betere jobs. En het draagt bij tot een hogere en meer evenredige arbeidsdeelname. Hopelijk kan de dag van de arbeid, en de vierdagenweek die eraan voorafgaat, dit jaar een forum bieden om het idee opnieuw op de agenda te zetten. Als krachtig alternatief voor de sociale onzekerheid van vandaag en morgen. En als wissel op de jobs van de toekomst.

Lees meer

Nu zeker, durven ...

Nu de banken gered zijn en de crisis stilaan tastbaar wordt in het leven van de mensen, gaan sommigen zichtbaar op de rem staan. Ook voor de federale regering is nieuw economisch herstelbeleid noch wenselijk noch haalbaar. Maar stilstaan is achteruitgaan! Vandaag moeten alle overheden maatregelen nemen. Durven nieuwe wegen verkennen! Durven stimuleren, om de economische motor opnieuw aan de praat te krijgen. Durven investeren, om een nieuwe start te maken met een groene en sociale economie. Durven reguleren, om vooruitgang opnieuw aan (financiële) spelregels te onderwerpen.

Lees meer

Economie heropbouwen, niet heroplappen

Na de storm op de internationale kapitaalmarkten, komt voor de werknemers vooral de tornado van de economische crisis hard aan. Na opeenvolgende jaren van deregulering en flexibilisering blijkt de Europese economie en arbeidsmarkt niet langer bestand tegen een storm van deze omvang. En ook het Belgische welvaartshuis is niet langer volledig waterdicht voor massale ontslagen, armoede en bestaansonzekerheid. In schril contrast met de steun aan noodlijdende banken, zijn de (Europese) economische herstelpakketten vooral ‘too little, too late’, te weinig gecoördineerd en niet fundamenteel van inslag.
En toch biedt deze crisis kansen. In het bijzonder de linkerzijde moet in de aanpak van de crisis het verschil kunnen maken. Tenminste, wanneer ze zich niet beperkt tot het oplappen van schade aan het liberale bouwwerk maar wanneer ze –integendeel- een radicale economische heropbouw in het vooruitzicht stelt. Gefundeerd op sociale en groene grondvesten en gespreid over een periode van vijf jaar, moet links de maatregelen bepleiten en uitvoeren die het uitzicht van onze economie voorgoed zullen wijzigen. Heropbouwen dus in plaats van heroplappen, met het oog op een betere –sociale, groene en duurzame- toekomst.
Meer lezen

We are coming into a new world

De financiële crisis doet ons nadenken over het tijdsgewricht waarin we leven: onze economische recepten, de manier waarop we samenleven en hoe we beslag leggen op het leefmilieu. Lang vóór de financiële crisis zocht Charlie Chaplin, in de rol van Adenoid Hynkel, al een uitweg uit het falen van een blind kapitalisme. In de beste filmspeech aller tijden verbindt hij hebzucht met oorlog, onderdukking met nationalisme en totalitarisme met kapitalisme. De speech is één langgerekt pleidooi voor vrede, voor menselijkheid en vooruitgang. Het is een ware vooruitkijkspiegel op een nieuwe, wereld, gebaseerd op gelijkheid en vrijheid voor allen. Tot op vandaag verwoordt de speech de essentie van het wereldwijde socialisme. Wie de tekst leest (of het filmpje bekijkt), zal merken hoe visionair deze woorden uit 1939 wel waren. Maar ook hoe actueel deze woorden vandaag zijn. “Le socialisme est une idée neuve”. Of in de woorden van Hynkel: "We are coming into a new world …."

Stilstaan is achteruitgaan

Het eeuwenoude credo dat stilstaan achteruitgaan is wordt dezer dagen met verve vertolkt door de regering Leterme I. Het lijkt wel of de stijgende voedselprijzen, de dalende koopkracht, de opwarming van de planeet en de internationale kredietcrisis, aan deze regering voorbijgaan. Waar goed bestuur aan politiek defaitisme grenst, worden ze hoogstens ‘opgemerkt’ (de superministerraad) en ‘opgevolgd’ (een prijzenobservatorium), in een poging de waan van daadkracht te herstellen. Wat niet voorbijgaat aan Leterme I, zijn de ‘echte problemen’ van de mensen, zoals de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de hervorming van de instellingen of de realisatie van een corridor die verschillende landsdelen met elkaar verbindt. Maar ook daar blijft immobilisme de boventoon voeren: de vijf minuten politieke moed die nodig waren om een kieskring te splitsen zijn uitgelopen tot een institutionele nachtmerrie die nu al meer dan een jaar de agenda’s beheerst. Ware het allemaal niet zo ernstig konden we er maar beter mee lachen, in de beste Belgische traditie. Maar de toestand ís ernstig, omdat de maatregelen die we níet nemen de ongelijkheden in de samenleving aanwakkeren.

Lees meer

Arbeidsmarkt onder hoogspanning

De krapte op de arbeidsmarkt neemt toe, het is inmiddels een boutade geworden. Geen dag kunnen we de krant openslaan zonder met onheilsprofetieën allerhande om de oren geslagen te worden: 14.000 openstaande ICT-vacatures, 30.000 openstaande knelpuntvacatures in de Vlaamse Rand, horeca zoekt maar vindt niet langer volk, waar zijn de ingenieurs (?), ..... In de war for talent zijn blijkbaar alle middelen toegestaan, ook valse argumenten en halve waarheden. En verborgen agenda’s, want de onheilsprofeten van de arbeidsmarktkrapte komen altijd zelf met oplossingen aandraven: meer economische migratie, flexibilisering, regionalisering of een aanscherping van het activeringsbeleid. Hoog tijd dus voor een evenwichtige benadering, zowel in de analyse van de knelpunten op onze arbeidsmarkt als in de aanpak ervan.

Lees meer